tineschils.reismee.nl

Geef Tine extra fotoruimte kado!
Home / Hoge pieken en diepe dalen

Hoge pieken en diepe dalen

13 okt. 2010
🇳🇿 vanuit Nieuw-Zeeland

Hallo iedereen!!
Ik weet het, ik weet het, het is alweer een tijdje geleden!! MaarMy God,ik ben gewoon een wandelend lijk, en zie er ook zo uit!!! De 4u slaap per nacht beginnen zo stilaan zijn tol te eisen (lees: hoofdpijn, wallen en voorhoofdsrimpels die er 3 weken geleden precies nog niet waren, dus dat belooft!).
Het is hier nu 13u, en jullie zijn nu allemaal in dromenland (op Leen na wsl ;-) ). De kinderen zijn nog even in school, dus heb ik weer tijd om het een en ander neer te pennen! En dan hebben jullie morgenvroeg weer iets om te lezen op het werk ;-) (jullie dachten uiteraard dat ik dat niet doorhad!)
Waar beginnen?? (er gebeurt hier zoveel op een dag, dat ik het allemaal gewoon niet kan onthouden, en door mijn slaaptekort begin ik precies ook een lichte vorm van alzheimer te ontwikkelen).
Ok, ik zal dan maar van start gaan met jullie lievelingsonderwerp en tevens mijn grootste nachtmerrie (sadisten!!): het autorijden! En ja hoor: jullie merken het: ik ben hier aan het typen, dus IK LEEF NOG!!!!! En laten we de vingers kruisen dat dat zo nog een hele tijd blijft (haal maar allemaal jullie noveenkaarsen van onder het stof!)! Vorige week donderdag bereikte mijn rij-avontuur weliswaar zijn grootste dieptepunt tot nu toe (ja, nog erger dan de week ervoor). De pa hier had een vrije dag, en het leek hem een nuttige tijdsbesteding die al rijdend met mij door te brengen (ik moet wsl niet meer zeggen dat dat een slecht plan was...). Man was aanvankelijk vol vertrouwen ('you can do it, everybody can!!'... oh wacht maar!!), en nog voor we de garage uit waren, snapte hij dat er uitzonderingen op die regel zijn... . Het wasdesastreus: na 10 pogingen van 2x links draaien, 1x rechts, naar achter, terug naar voor, opnieuw draaien, 'Noooo, you're gonna bump into the wall', terug naar voor, diep ademhalen,'Nooooo, watch out for my car!',zucht,... was de man zijn geduld al ver zoek, en voelde ik me weer 18 en op mijn eerste rijles... Dan maar gaan rijden (man langs mij, kinderen op de achterbank, hoezoonder druk??). Het rijden op zich viel nog mee, omdat de man zei waar ik moest rijden en wanneer ik voorrang moest geven (heb de regel eindelijk door, maar het is écht raar! Stel: je rijdt van Katrien thuis richting Tongeren, en je wilt inslaan in de Riksingenstraat, en er komt iemand van richting Tongeren aangereden, en die wilt daar ook inslaan: wel dan heeft die wat vanuit Tongeren komt voorrang :S Voor dat je een straat inslaat, moet je dus altijd op het rijvak schuin tegenover je kijken om te zien of die ook jouw straat wil inslaan... Enfin, ik zou er gewoon niet eens aan denken om die kant uit te kijken!! Is trouwens een regel die volgend jaar hier gaat afgeschaft worden zag ik gisteren op het nieuws, omdat er daardoor al veel ongevallen zijn gebeurd met toeristen, laten we dus hopen dat ik die statistieken geen gelijk ga geven!).
Sorry, ben weer aan het afwijken! Rijden was dus nog redelijk, en ik begon net iets meer zelfvertrouwen te krijgen, tot die man plots uit het niets zegt:'Ok, we're gonna park over here', en 'over here' was dus op een mini-plaats waar je parallel moet parkeren, dus de angstzweetdruppeltjes parelden weer over mijn voorhoofd... . Dan maar toegegeven dat ik absoluut niet parallel kan parkeren (ik rij nog liever 10X de blok om!), en dat was voor hem blijkbaar de druppel. Hij was zo slechtgezind dat hij zelfs mijn rijbewijs vroeg omdat hij niet kon geloven dat ik er een had :S :S. Mijn zelfvertrouwen zakte weer ergens ver onder het vriespunt, echt vreselijk gewoon!! ! Dan zijn we dat overal gaan oefenen (wat -het hoeft wsl niet meer gezegd- uiteraard geen zin had, want bakte er niks van!). Omdat de spanning in de auto intussen te snijden was, ik op het punt van in tranen uitbarsten stond, en de kinderen dat stadium al gepasseerd waren (lees: onophoudelijk aan het krijsen waren, wat mij zin gaf om gewoon heel hard mee te doen), besloten we dan maar naar huis te gaan, éindelijk! Later op de avond kwam de man mij zeggen dat hij voor de week erop een rij-instructeur voor mij geregeld had, om mij te leren parkeren en uit de garage te geraken... een rij-instructeur!!!! Zo erg is het dus echt!!! Verslag van die rijles volgt later :-)
Een ander obstakel vorigeweek was er een van culinaire aard: het bakken van een heks in gingerbread. En neen,... ik had eveneens geen flauw idee wat dat was, maar op een doordeweekse ochtend kreeg de ma het ingenieuze idee dat ik zo wel een heks kon bakken met de kinderen... Met de uitleg waar ik de deegrol kon vinden, en een engels kinderbakboek dat mij onder de neus werd geschoven, moest ik de klus weten te klaren. Het recept? Wel, het begon met:1/2 cloves, 1 t. baking soda, 2 oz ginger, 3/4 cup molasses,... sift the flour, cream the butter, ...kortweg: ik begreep er geen jota van!!! Dus Tine weer volledig aan het stressen, de kinderen aan het zeuren waarom het zo lang duurde (was intussen in allerijl op zoek naar een Nederlands recept op internet)... . Maar het moet gezegd: het duurde lang (zeer lang), maar mijn eerste gingerbread-heks was een feit! En ze was nog lekker ook (de kinderen hebben de hoed opgegeten, ik de rest :S). Geen flauw idee of het smaakte zoals het moest, maar mij had het alleszins gesmaakt ;-)
Op vrijdag was ik keihard aan het aftellen tot het weekend, want het was een zéér vermoeiende week geweest! Kinderen vielen (redelijk) mee, totdat ouders thuiskwamen, en dan had ik nog nul gezag! Trouwens ook niet bepaald fijn als die ouders je observeren, want dan durf ik niet zo streng te zijn!
En dan was het éindelijk zo ver: WEEKEND!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Op vrijdag ben ik met de Vlamingen die ik eerder had leren kennen (uit Leuven by the way, specifiek van 2 straten verder dan mijn appartement, it's a small world after all!) iets gaan drinken in Auckland City, wat wel gezellig was. Op zaterdag ben ik met Céline, de Duitse nanny die ik in de speeltuin had leren kennen, de stad wat verder gaan verkennen en erna iets gaan eten. Ik kende haar op voorhand totaal niet, we hadden enkel wat gesmst, dus geen flauw benul of het zou meevallen! Ze was nog maar 19, dus had ik wel wat schrik voor, maar het was een supergezellige avond! We klikten meteen, hadden dezelfde interesses (lees: wijn, eten, kleren) en konden allebei geen kaart lezen wat tot grappige situaties leidt als je samen een onbekend land wil verkennen :-). Na een fikse wandeling (onder het motto: hoe meer we wandelen, hoe meer we straks kunnen eten) hebben we een gezellig restaurant opgezocht in The Viaduct, een mooie buurt aan de haven. Eten was heerlijk, wijn hoognodig, dessert overbodig maar verrukkelijk, gezelschap zeer aangenaam...met andere woorden: een meer dan geslaagde avond!
Zondag genoten van een geweldige roadtrip richting Coromandel, een schiereiland op zo'n 3u rijden van Auckland, in het gezelschap van de Belgen, de Duitse nanny, en nog een Chinese jongen die de rest kende. Gewoon vertrokken met de auto, de bergen getrotseerd (letterlijk: hoge pieken, diepe dalen) en gestopt op plaatsen die ons de moeite leken. En echt waar, ik moet al mijn superlatieven uit de kast halen om te beschrijven hoe mooi het er was! De meest adembenemende landschappen gezien, van Lord of the Rings-taferelen tot parelwitte exotisch aandoende stranden... ON-GE-LOOF-LIJK!! Het is écht gewoon zo: de natuur in NZ is zó ongerept, echt wauuuw gewoon!! Kijk zeker naar mijn foto's op FB (had er op 1 dag weer een stuk of 400, dus selectie maken was wederom behoorlijk zwaar), en dan begrijpen jullie waarover ik het heb!!
Hoter water beach was ook echt supertof: dat is dus een strand met ondergrondse warmwaterbronnen. De zee is er dus gewoon koud zoals gewoonlijk (zeer koud trouwens, want heb me aan een duikje gewaagd), maar op bepaalde plaatsen op het strand kan je putten graven en daarin is het water zo'n 60° (bij laagtij), en zo creëer je je eigenthermischbad! Je kan er een schup huren, en dan...graven maar! En daarna héérlijk chillen in onze persoonlijke hot tub!! We hadden trouwens heel veel geluk met het weer, want het was een superzomerse dag (enkel in de late namiddag weer plots ijskoud, echt raar dat weer hier!). Kortom: een heerlijk ontspannen zondag om niet snel te vergeten!
Maar toen ik 's avonds thuiskwam, stond ik helaas weer snel met beide voeten op de grond, en kreeg mijn titel helaas ook de figuurlijke betekenis van het woord... . De ma was om een of andere reden razend op mij, is mij in de keuken beginnen uitschelden voor vanalles (dat ik haar had wakker gemaakt, het brood van de kinderen had opgegeten, het hele weekend niet thuis was geweest-euhh ik was vrij!-), kwam echt plots als een donderslag bij heldere hemel! Voelde mij erna dan ook heel slecht, want ze had mij gewoon met slaande deur in de keuken achtergelaten. Die nacht dan ook niks geslapen, terwijl ik dag erna op moest om 6 om de kinderen klaar te maken (was mijn vrije dag, maar ik wou al wat oefenen) én ik sowieso al gi-gan-tisch opzag tegen de rijles! Toen heeft ze zich wel geëxcuseerd, maar eigenlijk is het tot nu toe al de ganse week datzelfde liedje geweest: plots kan ik niks meer goed doen, krijg allerlei loze verwijten naar mijn hoofd geslingerd, er wordt 's avonds bijna niks meer tegen mij gezegd, echt raar gewoon... :-( Allesbehalve fijn natuurlijk, om aan de andere kant van de wereld te wonen bij mensen die je negeren of continu aanvallen! Heb dan ook 3 loofzware dagen achter de rug, waarin het echt doorbijten was :S
Intussen is het hier alweer bijna middernacht (jullie kunnen dit dan toch nog lezen tijdens een namiddag-dipje op het werk ;-)) en daarstraks is de vrouw er voor mij echt wel over gegaan. Heb de godganse namiddag zitten kuisen, wassen, strijken, koken, opruimen, kinderen gehaald, huiswerk gemaakt, mijn geduld immens op de proef moeten stellen tijdens het avondeten (kinderen lusten NIKS en gooien eten gewoon op grond of spuwen het uit :S),... en dan wordt die vrouw plots weer razend omdat depyjama'svan de kinderen nog in de wasmand lagen en niet in hun lade (moest die nog plooien, dat was alles). Het was echt weer vreselijk,ze vroeg zich af waarom ik er was, ze moest toch nog alles zelf doen, enz... Ik was sowieso al kapot van een zware dag en kon die commentaar dus écht wel missen! Heb gewoon verder gedaan en ben zonder iets te zeggen dan maar naar mijn kamer gegaan, met de bibber op mijn lijf! Direct beginnen zoeken naar andere jobs, appartementen in de buurt, omdat ik op dat moment gewoon echt weg wou!!! Dit zou mijn droom moeten zijn, dus heb geen zin het door iemand tot een nachtmerrie te laten transformeren!! Na een tijdje al mijn moed bijeengeraapt en terug naar boven gegaan, en toen was ze plots weer gewoon vriendelijk :S Ben ik maar even gaan rondrijden om wat te bekomen (jullie lezen het goed, ik ben met de AUTO gaan RIJDEN om te ONTstressen, wat een vooruitgang!!), naar de supermarkt gegaan om alles te kopen waar ik zin in had (de 100kg komen dichter ;-) ), en heb ik erna voor iedereen pasta gemaakt om een beetje de goede vrede te bewaren.Voel me nu al ietsje beter, maar toch... die moodswings maken het me niet bepaald makkelijk en ik hoop echt dat het vanaf heden wat beter gaat gaan, duim dus maar allemaal heel hard voor mij!!!
Om nog even terug te komen op de rijles: viel eigenlijk goed mee!! Rij-instructeur was een Indiër met het accent van Apu uit de Simpsons, verstond er weliswaar geen fluit van, maar het was hilarisch :-))) Hij was ook supervriendelijk en heeft zelfs tegen de ouders gezegd dat hij vond dat ik eigenlijk geen rijles nodig had (en toen ging mijn zelfvertrouwen weer lichtjes de lucht in!). Lang leve Apu dus!! (hij heette trouwensHillaryin het echt :D)
Ik denk plots ook nog aan een grappige uitspraak van Imogen (ja ze kunnen mij soms ook doen lachen!). Ze heeft een heel fout beeld vanour Island,België dus! Ze denkt namelijk dat iedereen hier bruin is met zwarte haren (voor NZse normen ben ik bruin, mensen spreken me ook nu weer spontaan aan op straat:'Wowww,which selftanner do you use?'). Zo stond ze deze week naast haar broer in bad, en zei ze 'My legs are browner than yours, so I must be from Belgium!'. En met zo'n uitspraak stijgen ze dan weer een klein beetje in mijn achting ;-)
Verder heeft het me enorm deugd gedaan om al die lieve berichten van iedereen te lezen! Super dat jullie mijn blog volgen en aan mij denken! Wat een geluk toch dat er zoiets als internet bestaat, zo zijn jullie toch nog een beetje dichtbij!! Ik moet nog heeeel wat mensen antwoorden, maar ben dat zeker nog van plan, hoogstwaarschijnlijk heb ik in het weekend wat meer tijd en energie!
Hoop dat jullie van mijn verslag genoten hebben... . Het is helaas niet altijd rozengeur en maneschijn, maar zoalsik reeds aankondigde: ook de mindere momenten worden neergepend, en ik moet zeggen: het werkt therapeutisch!!!
Ik ga nu slapen want het is hooooog tijd, binnen 5u beginnen mijn 4 wekkers immers weer van katoen te geven :S
DIKKE KUS!!!
Tine Xxx

Reacties

Reacties

Ine
13 okt. 2010, 14:44

Hey Schumacher!
Amai, ge hebt echt talent om te schrijven hoor! Vind het amusant om uw verhaaltjes te lezen.
Ik kan geloven dat het er niet altijd even makkelijk is, zeker als ze dan nog eens zonder reden moeilijk gaan doen. Hopelijk komt na het "dal "door die vrouw, voor jou weer een heel "gebergte vol pieken". Succes daar! Ook met Apu! :)

papa
13 okt. 2010, 16:09

the new hemmingway is born .lang leve mijn tine

Fien Duwijn
13 okt. 2010, 16:17

Amai Tine, wat jij toch allemaal meemaakt!!!
Ik heb me echt kapot gelachen met je verhalen, vooral met je verschrikkelijke autorijlessen en ook de grappige reactie's van de kinderen.
Geef de moed niet op, ga er voor en nog veel geluk met de kinderen en het nieuwe leven in NZ!
xxx Fien

Evy Langsberg
13 okt. 2010, 17:01

Hey Tine!!

Wauw wat een verhalen en foto's!! Superland lijkt me!
Als je de moed effe verliest, denk maar dat je anders hier achter je bureau zat bij Neckermann (niks om jaloers op te zijn!). Ik heb zo het vermoeden dat die ouders je proberen te testen (god weet waarom) en het is duidelijk dat ze hun frustaties op jou afreageren.
Hou de moed erin meid!! Ze mogen zo een prachtmeid niet naar beneden halen!! Anders ontstaat er een kleine nationale rel in België ;-)

Vanessa Morgante
13 okt. 2010, 22:44

Haha Apuh!! Tine toch, vedette ;-)
Denk ook da die u e beetje aant testen zijn, ma nie opgeven mieke, komt goeeee ;-)))
Foto's waren weer MAGNIFIQUE en ja ondanks de mindere momenten ben ik nog steeds jaloers, hier ist elke dag same old shit :-))
Dusssssss beter wa uitdaging eh, met ups & down ;-)
Veeeeeeeeel moed gewenst van hieruit!!
xxx

Mariette
13 okt. 2010, 22:55

Dank je wel Tine, jouw verhalen zijn voor mij opkikkers en ik kijk er naar uit.
Zo zie je maar dat er ook in NZ mensen zijn met temperament, humeurwisselingen, extravagante ideeën ... net zoals hier. Hier geven ze als reden het slechte weer of teveel mensen of stress en wat is het ginder? Hou de moed er maar in - op elke kalender staan er na de werkdagen ook WE-dagen!!! Dadaaaaaaaaaaaaaa.

Lynn
14 okt. 2010, 08:29

Waw! Wat een verhaal weer!
Goh, ik kan mij alles heel levendig voorstellen, mama ziet er in mijn ogen dus uit als een overwerkte carrièrevrouw met wallen van hier tot in Maastricht en terug, de papa zo ene droopy die gewoon naar zijn vrouw moet luisteren en de kinderen als zo 2 jengelende, het bloed onder uw nagels halende jung!!! :-))
En dan nog Tine achter het stuur vechtend met, het moet toch wel gezegd, onlogische verkeersregels!!!! ;-)

Maar Tineke, laat u niet doen! En probeer toch steeds positief te denken!!! Gij kunt dat zo goed!!!

Dikke kus van Tom, Loïc en mij!

Nina
14 okt. 2010, 09:51

hey Tine,

Fijn je verhalen te lezen.
Wens je vooral veel succes met de kids toe.
JE kan ze wel beloven met aandacht, een spelletje ofzo.
Want beloningssystemen werken echt. je maakt een groot blad met hun naam, en de verschillende dagen, laat ze zelf dit blad ook versieren: teken bijvoorbeeld een bord met eten op, bestek een beker: zij mogen dit met verf en wattenstokjes inverven (stippen zetten) teken 2 borden, 1 bord voor elk :) .en als ze mooi gegeten hebben (eerst duidelijke afspraken maken wat mooi eten is: bv. niet huilen tijdens het eten, niet met eten gooien, op hun stoel blijven zitten (teken deze regels ook in de vorm van 'verkeersborden' op het grote blad....) dan mogen ze een stempel zetten bij hun naam en bij de dag. Ze krijgen geen stempel als ze niet mooi gegeten hebben (hier moet je erg consequent in zijn) als ze dan 10 stempels hebben verdiend dan speel je een leuk spelletje met hen (gezelschapsspel, fantasiespel (in de tuin een kamp bouwen, kindjes verkleden, jij die hen koekjes komt brengen in het kamp, ..) Op die manier denk ik dat je er wel dicipline in krijgt. Hang het blad ergens waar de kinderen het kunnen zien als ze aan het eten zijn.

Kinderen houden ook van verhaaltjes. Ze zijn erg geïnteresseerd in 'your island Belgium'. Je kan ze laten raden/tekenen hoe belgië eruit ziet, hoe de mensen eruit zien, de auto's. Jij tekent ook mee hoe het echt is.

Slecht gedrag negeren is een heel goed idee. Goed gedrag positief bekrachtigen, belonen is ook een goed idee. Kinderen hebben niets liever dan positieve aandacht. High Five, ' well done' , 'you 're the best' daar kikkeren ze van op.
Veel succes om wat structuur in hun leven te brengen. als het school begint zullen de kinderen wss al wat rustiger gaan zijn. zorg voor na school ook voor een routine. daar boekentas leggen, dan 4-uurtje, dan spelen in speelhoek, alles opruimen voor het avondeten....kinderen houden van routine :) dat maakt de dingen voorspelbaar, en henzelf rustiger.
Je kan ook spelltejes spelen als er iets leuk te doen valt, of iets lekkers te verdelen is. je kan ze een nummertje laten raden van 1 tot 5, je kan er 'blad-steen-schaar' meespelen.

Heel veel moed, met de bengels daar in toom te houden. Twijfel nooit aan jezelf, jij bent de anny, jij bent de baas, ze zullen naar je luisteren. Blijf altijd kalm, wees heel consequent in je belonen, straffen en allereerst maak goede afspraken.

Good Luck!
het lukt je vast en zeker!
Come on Tine!
Je bent al in NZ geraakt dus die 2 bengels kan je ook wel aan!

Veel liefs!
Ik duim

Nina x

Silke Vanheer
14 okt. 2010, 22:33

Hey Tine!

Vind het superleuk om je verhalen te lezen en te volgen wat je daar ginder allemaal beleeft! Wat super!
Nog even doorbijten. Je zal nog moeilijke dagen doormaken, maar je gaat er ook snel van gaan genieten! En dan verdwijnen al deze zorgen in het niets :)
Volhouden + plezier maken dus!

Groetjes,

Silke

Arne
15 okt. 2010, 09:42

Dag Tine!

Mijne chef ziet een interview voor 'Limburger & Wereldburger' he-le-maal zitten zeker na de prachtige foto's. Dus: ik ga u in de komende maanden eens bellen denk ik voor een gesprekje :-)))

En laat Apu u anders inwijden in the art of voodoo. Uw gastvrouw won't know what hit her...

elke
15 okt. 2010, 10:32

lieverd, hele dikke kus enne, je kan het !!!

Tante Myriame
18 okt. 2010, 10:59

Hallo Tine,

Vlug even de tijd om te reageren !!! Ohhhhh, dit is wat minder, maar geef de moed niet op, dat zijn dingen van het dagelijkse leven, in België is het net zo, maar het omdat je zo ver van huis bent dat het feller afkomt op je ! Laat de moed vooral niet zaken, na regen komt zonneschijn, positief, negatief, het hoort allemaal in het leven !!!! Jullie moeten ook even wennen aan elkaar, geeft je de tijd, het zal wel beteren, want ........ JIJ KAN DAT !!!!!!!!!

Speciaal voor jou stuur ik een grote vrachtwagen vol MOED !!!!! Kusjes Tine, van ons allemaal xxx XXX xxx

Smithe594
16 jul. 2014, 04:46

I am in agreement with pretty much everything that you mentioned entirely! Excellent website document! kkdcacaceecdeddc

Pharmg214
16 jul. 2014, 18:54

Very nice site! [url=http://aieypxo2.com/tovqvs/2.html]cheap goods[/url]

Pharmd423
19 jul. 2014, 07:47

Very nice site! cheap goods http://ypxaieo2.com/ooovqsy/4.html

Pharmf543
20 jul. 2014, 14:19

Very nice site! cheap goods http://oixypea2.com/qxqsrtq/4.html

Pharme111
24 jul. 2014, 17:31

Very nice site! cheap goods http://yieopxa2.com/yxyaovx/4.html

{{ reactie.poster_name }}
{{ reactie.post_date.date | formatDate('DD MMM YYYY HH:mm') }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!

Laatste verhalen

Alle reisverhalen

Laatste reacties

Meer reacties

Laatste foto's

Enkele Aussie highlights...

Blijf op de hoogte!

Laat je e-mail achter en ik stuur je een mailtje als ik een nieuw verhaal of nieuwe foto's op de site heb gezet.

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ mailingForm.errorMessage }}
Je bent nu aangemeld voor de mailinglijst!