KIA ORA!!!(Maori voor 'Hi'!)

Hier zoals beloofd een verslagje van mijn eerste verkenningsweekend in NZ!! Even terugkomend op 'Ki Ora' --> in tegenstelling tot wat ik dacht, loopt het in NZ nog vol met Maori's! Ik dacht dat dat zo'n beetje een uitgestorven soort was à la de aboriginals in Australië, maar je ziet ze hier echt nog overal. Je hebt Maori tv-stations, alle straatnamen zijn in Maori (wat het straatnaam-gedeelte onthouden er voor mij ook weer niet makkelijker op maakt!) en op officiële gelegenheden wordt de taal ook nog effectief gesproken!

Op dit moment is het hier 10u 's ochtends (wekker ging af om 5u45 :S), en moet ervan profiteren want de kindjes zijn voor een moment rustig aan het spelen (Teddybeer is jarig, dus vieren we zijn feestje buiten in de zon, denk dat Teddy elke dag jarig is vanaf nu, want het werkt, ze zijn BRAAF!!! - Ik klop weliswaar hout af op het moment dat ik dit typ-!!!)

Dusss: eerst een verslag van mijn weekend! Vrijdag was mijn verjaardag, dus kreeg ik een dagje verlof, want in NZ werk je nooit op je verjaardag (stel voor dat deze wet ook in België ingevoerd wordt!). Het was een hele fijne, rustige dag: eerst wat uitgeslapen (tot half 9, woehoewww), dan met de vader des huizes gaan lunchen (om me de huisregels uit te leggen), dan in één van de vele malls gaan shoppen (heb me volledig laten gaan, onder het motto 'je wordt maar 1 keer 26'), dan bus naar huis genomen (een heel avontuur, aangezien ik het adres niet meer vanbuiten kende, geen busnr. of naam van halte wist en geen stratenplan bijhad... maar somehow I've made it!!). Toen ik thuiskwam was de mama ook al thuis, dus hebben we samen champagne gedronken om het afscheid van de andere nanny en mijn verjaardag te vieren. De kindjes hadden een superlekkere chocoladetaart gebakken (die ik na 2 dagen volledig in mijn eentje verorberd heb, denk dat ik volgend jaar 100 kg weeg als dit zo doorgaat...) en ik heb mooie oorbellen (van een NZse ontwerpster) gekregen! De papa was op zakenreis, dus ben ik 's avonds met Andrea thuisgebleven wat erg gezellig was! Toch miste ik iedereen wel heel hard... toch raar om mijn verjaardag te moeten vieren met iedereen zo ver weg... maar ik had mijn superfeestje al wel gehad natuurlijk!!!

Zaterdag had ik met een Nederlands meisje afgesproken om Auckland stad te gaan verkennen. Zij was hier al een maand (loopt hier stage met een vriendin) en kon me dus al alle belangrijke plekjes (lees: winkelstraten) tonen! Auckland stad is helemaal niet zo lelijk als ik vreesde! De haven is wel bijlange niet zo mooi als die van Sydney (veel industriëler), maar het blijft wel mooi dat de hele stad door water omgeven is! Het is een heel modern centrum, met een vrij mondaine haven (gezellige &chique restaurants, en gigantische zeilboten, Auckland wordt niet voor niks de 'city of sails' genoemd). Dan samen met haar een koffie gaan drinken in een van de ontelbare coffeebars in NZ (op elke hoek van de straat heb je er wel één, en maar goed ook, mijn dagelijks slaaptekort van 7u in acht genomen!) en daarna nog wat gaan shoppen (again!). Het is hier gewoon geweldig om te winkelen: iedereen is hier zoooo vriendelijk!! En ook de mensen op straat zijn continu superenthousiast, gewoon onvergelijkbaar met de algemene zuurheid der Belgen!! Als je hier over straat loopt, krijg je overal complimentjes toegeworpen: 'Wow, love your dress!', 'Cute shoes!', in de pashokjes:'You have size 14?? No way!!!!! I thought you would be an 8!!' (ben er nog niet echt uit of dat eigenlijk wel positief is..), in de bank: 'You're from Belgium? Really?Howcool!!' 'Guys!'(naar de rest van het personeel):'This is Tinaaa, she's from Belgium!!! She's staying for a year in NZ!! Isn' t that cool?!'.Rest van bankpersoneel komt achter hun bureau uit: 'Wow Tina, that's soooo great!! Welcome in NZ!! Just call us whenever you need something!!'Ik zeg het: iedereen die een boost nodig heeft voor zijn zelfvertrouwen of gewoon even happy wil worden: kom naar Nieuw-Zeeland!!

's Avonds ben ik dan uitgeweest samen met het Nederlands meisje en de mensen die ze hier al had leren kennen. We gingen naar Ponsonby Road, een bekende uitgaansbuurt net buiten het echte centrum met heel gezellige bars en clubs!! Goedkoop is het wel niet (heel veel keuze qua wijn, maar tel toch minstens 5-6€ per glas!), maar een heel fijne sfeer en goede muziek (lees: 70's achtig, à la Abba, Grease, dus idem als hier!). Wat me wel opviel: iedereen is hier super opgekleed om weg te gaan: veel glitter, minikleedjes, gigantische hakken/plateauzolen :S En ik die dacht hier uit te toon te vallen!! Met mijn jeansbroek aan zag ik er voor een keer als de alternativo uit ;-)

Dan de taxi naar huis genomen (er zijn nachtbussen, maar heel onregelmatig, en ik woon aan een totaal andere kant van de stad als die andere meisjes, dus geen zin om in mijn eentje aan die zoektocht te beginnen!), maar het kostte maar €10, dus viel goed mee!

De rest had me een goede tip gegeven om mijn zondag door te brengen: een bezoek aan Rangitoto Island, één van de vele eilandjes in de Hauraki Golf. Dus zondag ben ik vroeg opgestaan (na alweer maar enkele uurtjes nachtrust, tot dusver mijn plan om in de weekends slaap in te halen...)en heb ik de bus naar de haven genomen (10' en heel goedkoop!), en daar vertrekt er 3x/dag een ferry naar Rangitoto. En ik had geluk, want het was een hele warme en zonnige dag!! Oh trouwens, over het weer gesproken: heb echt al veel geluk gehad tot nu toe: op 2 dagen met wat motregen na, is het hier elke dag heel zonnig en warm geweest! Als je aan de waterkant bent, kan er wel plots hevige wind opkomen, dus heb al geleerd altijd een trui mee te nemen, want dan kan het plots zeer koud worden!!! En de zon is hier heel sterk: smeer me elke dag goed in, maar ben al elke dag wat verbrand, terwijl in België de lentezon nooit echt kwaad kan... heeft blijkbaar iets met het gat in de ozonlaag te maken!

Maar goed, ik ben aan het afwijken: Op naar Rangitoto!! De ferry-oversteek was heel mooi, met een prachtig zicht op Auckland Harbour! Rangitoto zelf is een vulkaan (woont ook geen kat daar), en de bedoeling is dus om helemaal naar de top te wandelen waar dan een adembenemend uitzicht wacht! De wandeling zelf was al héél mooi, maar wel niet te onderschatten (echt wel wandelschoenen nodig!) want het ging echt steil omhoog!! Onderweg kom je dan kraters en vulkaangesteenten tegen, er zijn kleine strandjes, speciale planten,enz... Het was héél warm (zeker als je met een zware rugzak moet sleuren!), maar het was het gewoon VOLLEDIG waard, want het zicht op de top was subliem!!!! Heb er meer dan een uur gezeten, genietend van het zicht en het zonnetje, echt héérlijk! Ook nog Vlamingen tegengekomen (de eerste!) die hier ook werken, dus was wel fijn! En daarna met de ferry terug, en een tussenstop gemaakt aan Davenport, een dure woonwijk aan de andere kant van de brug. Iemand die ik in Sydney heb leren kennen, had zelf in Auckland gewoond, en heeft me een lijst van plekjes doorgestuurd die ik zeker niet mag missen, en Davenport bleek dus zeker een bezoek waard. En dat was ook zo!! Ook in Davenport is er een gigantische heuvel (degenen die op bezoek willen komen: wees gewaarschuwd! Wie naar NZ komt moét een goede conditie hebben ;-) ), en nadat ik daar half kreupel (kuiten waren eraan!) opgeklommen was, werd ik ook daar weer beloond met het ene fotogenieke landschap na het andere!! En aan de andere kant van de heuvel lag bovendien een heel mooi breed zandstrand, waar net een koppeltje aan het trouwen was (toch fijn zo'n romantiek zien in je eentje hé ;-) ). Een héérlijke dag dus, en een prachtige introductie op wat NZ allemaal te bieden heeft, ik kan gewoon niet wachten om meer te ontdekken!

Maandagochtend op de kindjes gelet toen Andrea werken was, namiddag en 's avonds nog gaan rijden (heb trouwens een gps cadeau gekregen!! Helaas blijft het rijden op zich een fiasco, heb alweer een nieuw obstakel ontdekt: als ik een straat oversteek, kijk ik naar de foute kant om te zien of er verkeer aankomt -links vs rechts- waardoor er dus al 3 auto's gigantisch moesten afremmen om niet recht tegen mij te knallen :S). En om dan een beetje te bekomen van mijn 2e rampzalig rij-avontuur (ik denk dat skydiven mij minder angst aanjaagt, mss toch maar eens proberen want kan je in NZ blijkbaar niet omheen!), ben ik Mount Eden opgewandeld om naar de zonsondergang te kijken. En als je dan naar al die lichtjes kijkt, een blik op de eilandjes in de verte werpt, een paar keer diep in en uitademt... dan is de autorijstress weer even ver weg en besef ik weer: ik heb hier een droom waar te maken, dus laten we gewoon even ENKEL genieten!!!! (helaas ben ik dat de ochtend erna als ik om half 7 word wakker gekrijst alweer vergeten ;-) )

Mount Eden Village, het dorpje waar ik dus woon, is trouwens heel gezellig! Je hebt hier echt het gevoel terug in de tijd te gaan: zo'n oude snoepwinkel van 50 jaar geleden, een 2de hands-boekenwinkel, een hele oude bakkerij, een kruidenierszaak à la Trinette vroeger: echt het tegenovergestelde van de stad zelf. Heeft echt een heel aparte charme: heb er constant een Kerstmis-gevoel! Over Kerstmis gesproken: dat leeft hier dus al volledig!! De warenhuizen staan al vol met kerstbomen en -versiering, ik luister minimum 10x per dag naar Jingle Bells, in alle restaurants hangt uit dat je nu je reservatie moet maken voor kerstavond, enz.: echt raar gewoon!

Zooooo, intussen is het hier al 20u door (aan 1 stuk door een activiteit afwerken is blijkbaar geen optie met een vijfjarige tweeling in de buurt) en heb ik alweer een dag overleefd! De kinderen waren eigenlijk zeer braaf tot mama en papa thuiskwamen: we hebben de ganse dag buiten gespeeld en zijn daarna met de step op pad gegaan richting speeltuin, waar ik een andere nanny ben tegengekomen: een Duitse au-pair die hier vlakbij woont en er ook nog maar een week is!Dus dan maar meteen gsm-nummers uitgewisseld, want het zou echt fijn zijn met mensen te kunnen optrekken die hetzelfde doen als mij, zodat we overdag ook samen met de kinderen dingen kunnen doen! (Dat meisje moet trouwens letten op 3 kinderen van 2, 4 en 7, en die zag er nog vrij optimistisch uit - ik bedoel: die kon nog lachen, waarvoor mijn uiterste respect en bewondering!!)

Tegen vijven heb ik dan hun eten klaargemaakt, wat er na de nodige drama en hysterie toch is ingegaan! Vond het zelf nog wel lekker, maar zij dachten daar duidelijk anders over :-) Ze prefereren geen voedsel dat van'my island' komt (telkens als ze iets willen weten over België, vragen ze 'Do people onyour islanddo that too?':-))

Dus ja... nu even tijd om te relaxen!!!! Zit nu even volledig zen in de keuken te luisteren naar de Nieuw-Zeelandse love-radio (idd!), waar ze op dit moment Westlife (kennen ze hier dus ook nog)draaien :-) (echt weer zeer goed voor mijn gemoedstoestand!)Zal meteen ook de foto's die ik hier al gemaakt heb op FB zetten!!Bij jullie begint de dag nog maar net, dus geniet ervan!!

Dikke kussen vanuit NZ!!!

Xxx...

Tine