Hallooooo iedereen!!!

Jullie horen éindelijk nog eens iets van mij!!! Sorry dat het zolang duurde, maar smsen en internetten is hier gi-gan-tisch duur, dus ik had me voorgenomen pas na de laatste dag Sydney mijn verhaal te bloggen, en dan ook meteen al mijn foto's erop te zetten!!

Goed, waar moet ik beginnen??

Het afscheid!! Na een zeer hectische en vermoeiende dag van last-minute regelingen en valiezen vullen - wegen - iets uithalen - opnieuw wegen - nog iets uithalen - paniek -..., enz., kon ik eindelijk naar Zaventem vertrekken met een heel uitwuif-team (Katrien, Glenn, papa, Veerle, Leen, Bart, Griet & An, waarvoor allen: bedankt!!!!). Daar nog eens moeten bijbetalen omdat valies alsnog te zwaar was, en daarna was het zover: het afscheid :-(((. Omdat alles de laatste weken zo snel was gegaan, en het zo druk was geweest met regelen, werken en verhuizen, was ik helemaal nog niet tot het besef gekomen dat ik iedereen voor een jaar zou moeten missen! Maar dan sta je daar plots, moet je door die gate in je eentje, en dan waren ze er plots (en geheel onverwachts): de tranen!! Tant Mariette smste me vlak erna: 'Afscheid nemen is shit', en ik kan het zelf niet beter verwoorden!! Maar gelukkig is er internet, en heb ik alle mooie afscheidskaartjes en het vaarwel-boek bij voor de moeilijke momenten!!

Dan de vlucht: die ging eigenlijk verbazingwekkend vlot!! Eerst naar Abu-Dhabi, wat zo'n 7u vliegen was, en het was nacht, dus heb ik wel wat kunnen slapen. Bovendien is Etihad SUPERcomfortabel, en brengen ze je om het uur wel iets om te eten of te drinken, dus als je niet slaapt, is er altijd wel iets om je tijd om te krijgen! Dan in A-D geland, en het moet gezegd: A-D heeft een zéér hoog Sex and the City gehalte: Louis Vuitton, Jimmy Choo en héél veel andere chique winkels!! Daarnaast zie je daar wat rondlopen: vrouwen inboerka's, Arabieren met harems,... enfin: de 3 uren vlogen om, want ik kon mijn ogen de kost geven :-))

Dan de langste vlucht: van A-D naar Sydney! Wel, dat was nog zo'n 15u vliegen, dus zag er enorm tegen op! Maar: ik ben het vliegtuig ingestapt (zat langs een oude Engelsman, dus daar ging meteen mijn hoop op een knappe, surfende,Australischegesprekspartner ;-) ), ben in slaap gevallen nog vooraleer het vliegtuig opsteeg (en ik ben nochtans altijd panisch tijdens het opstijgen, maar complete dorheid overwint blijkbaar alles!) en ben wakker geworden boven Jakarta!! Toen wat gelezen en uiteraard nog meer gegeten, en toen kwamen we tegen 7u 's ochtends aan in Sydney!!

En mijn eerste stappen op Australische bodem voldeden zo hard aan alle cliché's dat het echt grappig was!! Je loopt er binnen en ziet enkel surfplanken over de bagageband rollen, dan moest ik voorbij een douanekerel passeren die in tegenstelling tot de muffe, verdorde exemplaren in Zaventem een true Aussie HOTTIE (kopie van Robert Pattinson, maar nog knapper) bleek te zijn, eenmaal door die douane heen (ging trouwens probleemloos) weergalmt er keihard 'I should be so lucky' van Kylie Minoque door de boxen van de aankomstterminal, en dan zet ik tenslotte de tv in mijn hotelkamer aan, waar ze by all means SKIPPY (the bush kangaroooooo) aan het uitzenden waren :-))))) Australischer dan dit kon dus niet meer ;-)

Hotel was zeer ok (grote kamer, 2 bedden- dus eentje geschikt voor al mijn rommel, en zéér centraal)! Had me voorgenomen direct de stad in te trekken en dan 's avonds vroeg te gaan slapen, maar dat is dus anders uitgedraaid... . Ik dacht toen ik aankwam in het hotel: 'ik ga mij toch voor 5 minuutjes op het bed leggen'... en ja... dan werd ik dus plots terug wakker om 18u (en dan is het hier al pikdonker!) :S Toen was ik uiteraard klaarwakker, want had de 36u daarvoor bijna permanent geslapen, dus heb ik me opgefrist en ben ik Sydney gaan verkennen!!

Dus ik, uitgerust met fototoestel en landkaart in de hand, op naar The Opera House!! Het was toch een heel eindje wandelen (zeker mits ik paar keer fout zat, en dan ook nog eens moest stoppen aan elke schoenwinkel, en dat zijn er veel in Sydney!!), en op een gegeven moment dacht ik echt fout te zitten. Dan toch maar, al een beetje ontmoedigd, verder gewandeld, en toen dook het plots in alle schoonheid voor mij op: the opera house!!!! Het was echt een kippenvelmoment!!! Ik zat daar op een bankje, helemaal verbouwereerd naar het prachtige nachtzicht van de Harbour Bridge en the Opera House te staren, en toen drong het dus écht tot mij door: dit is geen droom meer, ik ben écht in Australië!!!!! Vorige week nog aan mijn saaie bureau in Leuven, en nu zat ik daar: in mijn eentje aan de andere kant van de wereld, met een uitzicht to die for, in één woord: GEWELDIG!!!!!!!!!